Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Apokalipsa św. Jana - Sposób ukazania końca świata w literaturze. Omów na wybranych przykładach

    Zagłada świata jest motywem występującym w wielu wierzeniach religijnych, stąd jej motyw przedostał się do masowej świadomości i odcisnął swe piętno na kulturze. Koniec świata przewidzieli Majowie, wielka cywilizacja Ameryki, i wyznaczyli ją na rok 2012. Wikingowie ostateczny koniec opisali jako Ragnarok – zmierzch bogów, podczas którego dojdzie do walki między bogami i demonami, a świat zostanie zatopiony, by z niego zrodziła się nowa, idealna rzeczywistość. Najsłynniejszą wizją końca świata jest Apokalipsa świętego Jana, jedyna księga profetyczna Nowego Testamentu. Wszystkie wizje końca świata łączy to, iż powstały w kręgu wierzeń o tym, iż jakaś wyższa istota decyduje o losach świata.
    Apokalipsa świętego Jana powstała między 68 a 89 rokiem n.e., w czasie, gdy święty Jan przebywał na zesłaniu na wyspie Patmos. Według jej autora otrzymał on wizję, w której ujrzał zapowiedź nadchodzącego wkrótce końca świata. Wizja ta pełna jest mistycznych symboli, odwołujących się do Starego Testamentu, historii bądź numerologii. Na początku pojawia się tronujący Bóg w otoczeniu 24 starców. Baranek – Chrystus łamie pieczęcie pewnego zwoju, a z każdą z nich pojawia się coś nowego: pierwsze cztery sprowadzają Jeźdźców Apokalipsy: Zwycięstwo, Wojnę, Głód i Śmierć, następnie ciało niebieskie, które spada na ziemię i siedem trąb, które wywołują kolejne nieszczęścia: kataklizmy i otwarcie otchłani, z której wychodzą sługi zła. Następnie pojawia się wizja niewiasty w słońce obleczonej, która rodzi dziecko. Kobieta, symbol Kościoła, broni dzieciątka przed smokiem. Smok jest szatanem, walczy z archaniołem Michałem i tworzy bestię oraz fałszywego proroka. Na ziemię spada 7 plag, Babilon, symbolizujący Rzym, upada. Dochodzi do ostatecznej walki dobra ze złem, którą